​ตะลึงตาค้าง!! นอนไม่หลับทั้งคืน หลังได้ยินเสียง “ครางสนั่น” จาก “แม่” พอเปิดประตูเข้าไปดูเท่านั้นแหละ?? เห็นแม่ในสภาพนี้??


loading...

 จะบอกว่าเป็นเรื่องราวสุดฮาก็ว่าได้ เป็นความไม่ไว้ใจของ พ่อและแม่ นั่นแหละที่ทำให้ลูกคิดไปไกล เราลองมาอ่านเรื่องราวของเค้ากันว่านั้น จะเป็นอย่างไร และ เพราะอะไรถึงทำให้เข้าใจผิดกับเรื่องราวทั้งหมดได้

วันนี้ คุณtenjan ได้แบ่งปันเรื่องราวประสบการณ์สุดเสียวในบ้านให้เพื่อนๆได้ฟัง โดยเล่าว่า… ตอนเด็กๆผมจำความได้ว่าตอนนอนห้องเดียวกับพ่อแม่ ขณะที่อยู่ด้วยกันพวกท่านมักจะนอนกอดกันเสมอ ผมจำได้ว่าคืนนั้นผมนอนไม่หลับพอดี เลยบังเอิญไปได้ยินพวกท่านเหมือนแอบทำอะไรกันอยู่เข้า !

เนื่องจากต่างคนต่างมีหน้าที่ที่ต้องทำ พ่อและแม่จึงจำเป็นต้องแยกกันอยู่และเจอกันเป็นครั้งคราวเท่านั้น แม่ของผมเป็นคนภาคกลาง ส่วนพ่อเป็นคนภาคใต้ โชคดีที่บริษัทของแม่ได้มีโอกาสขยายบริษัทไปยังภาตใต้พอดี แม่จึงมีโอกาสได้ย้ายภูมิลำเนาจากภาคกลางลงมาอยู่แถวภาคใต้กลับพ่อแทน

ทำให้พวกเราได้กลับบ้านมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้ง โดยที่ทั้งคู่ไม่ต้องไปๆมาๆอีก เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ของพ่อและแม่ผมก็เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ หลังจากที่ได้อยู่ใกล้ชิดกันอีกครั้ง

หลายครั้งที่พบมักจะพบพวกท่านอยู่ด้วยกันโดยอังเอิญ แถมยังชอบกอดชอบหอมกันอีกต่างหาก ทำให้ผมกลายเป็นคนชอบคิดลึกตั้งแต่เด็กๆ ที่นอนที่ผมนอนคือฟูกเล็กๆที่จัดวางไว้ตรงพื้นถัดจากเตียงของพ่อแม่ ครั้งหนึ่งผมเคยสงสัยว่าพวกท่านอาจจะทำอะไรกันลับๆตอนดึกๆก็เป็นได้

ทุกครั้งที่แม่กลับมาถึงบ้านตอนดึกๆ จะมักทำให้ผมผวาทุกครั้ง ที่จะต้องบังเอิญไปเจอหรือไปรับรู้เรื่องราวอะไรสักอย่างของทั้งคู่เข้า

แต่แล้วคืนนั้นหลังจากที่แม่กลับบ้านมากลางดึก ซึ่งเป็นสันญาณเตือนถึงความน่าสะพรึงที่กำลังจะเกิดขึ้น พี่สาวของผมพยายามช่วยผมโดยการพูดคุยกับแม่ถึงเรื่องนี้ ขอแค่พวกท่านสัญญาว่าจะไม่มาทำอะไรประเจิดประเจ้อ ให้ผมเห็นก็พอแล้ว เพราะลมยังเล็ก ผมขอนอนหลับอย่างสงบ อย่าได้มากวนใจผมเลย

เมื่อเรื่องนี้ได้มีการเผยแพร่ออกไปก็มีผู้สนใจกันเป็นจำนวนมาก เด็กหนุ่มต้องตื่นกลางดึกทุกครั้ง เพราะถูกปลุกด้วยเสียงครวญครางจากแม่ แล้วที่สำคัญมันดังมาก แถมดังต่อเนื่องอย่างไม่มีหยุดอีกด้วย คนไม่เคยอยู่จุดนั้นคงไม่เข้าใจ ว่าการนอนหลับด้วยความหวาดผวานั้น มันน่ากลัวขนาดหนาดไหน

แย่แล้ว! พวกเค้ากำลัง…กันอีกแล้ว

ผมไม่อยากเห็นภาพอันบัดสีบัดเถลิงนี้เลย ผมจึงทำได้เพียงแกล้งหลับ ผมนึกในใจว่า “ช่วยทำให้มันเงียบๆหน่อยได้มั้ย พรุ่งนี้ผมต้องไปเรียนหนังสือนะ ” ในที่สุดเสียงครางของแม่ก็ค่อยๆลดลงเรื่อยๆ แล้วก็เงียบลงในที่สุด

ผมจึงค่อยๆหลับไป เช้าวันต่อมา ก็พบกับสายตาของแม่ที่กำลังจ้องมองผมอย่างข้องใจ แถมยังถามผมว่า “นี่ !… เมื่อวานแม่ปวดขาเรียกลูกขึ้นมาทำไมถึงไม่ยอมตื่นนะ”

“นี่ๆๆๆๆๆ ยังไม่ฟังแม่อีก ?!”

“เมื่อคืนขาแม่เป็นตะคริว ปวดมากเลย พ่อของแกก็บังเอิญลงไปดูโทรทัศน์ข้างล่างพอดี ”

“อ่าวหรอ ผมไม่เห็นได้ยินเลยแม่ ครั้งหน้าเรียกชื่อผมแล้วกันนะ”

“แม่ปวดขนาดนั้นให้ตะโกนเรียกแกคงไม่ไหวหรอกนะ เรียกดังขนาดนั้นแล้วแกยังไม่ตื่นเลย สงสัยแกจะหลับลึกเกินไปแล้ว ”

โถ่! ที่แท้เรื่องกลับเป็นแบบนี้ซะได้ ถ้ารู้ว่าแม่เป็นตะครัวผมก็คงไปช่วยเธอนานแล้ว

loading...

0 comments:

Post a Comment